Przeciw milczeniu i cenzurze. Początki historiografii Polski powojennej (1978–1989)

Abstrakt

Od 1978 do 1989 r. funkcjonowała w Warszawie grupa zawodowych historyków z istotnym dorobkiem, która podjęła systematyczne badania nad genezą i pierwszymi latami istnienia Polski Ludowej. Uczestnicy nieformalnego seminarium opublikowali szereg opartych na źródłach artykułów w wydawanej poza cenzurą „Krytyce”, a w Bibliotece „Krytyki” ogłosili również kilka książek wskazujących na główne problemy (niesuwerenność, rola terroru) i podstawy (monopartyjność) istniejącego od 1944 r. reżimu. Po 1989 r. osoby te, zwłaszcza Krystyna Kersten i Andrzej Paczkowski, tworzyły główny nurt historiografii powojennych dziejów Polski.