Między indywidualizmem a holizmem. Wyborcy racjonalni Anthony’ego Downsa w systemach sieciowych

Abstrakt

W artykule zaproponowałem rozwinięcie modelu racjonalnego głosowania Anthony’ego Downsa, wykraczające poza ograniczenia narzucane zarówno przez indywidualizm metodologiczny, jak i przez holizm metodologiczny. Zastosowałem podejście oparte na założeniach metodologicznych systemizmu Maria Bungego, integrujące w jednej ramie analitycznej cechy i motywacje jednostek z oddziaływaniem struktury społecznej. Model Downsa skonkretyzowałem, uwzględniając w nim wpływ społeczny, dzięki czemu oczekiwana użyteczność głosowania została uzależniona od lokalnego otoczenia agenta w sieci społecznej. Skonkretyzowanego modelu Downsa użyłem w symulacji agentowej uwzględniającej sieci wygenerowane przy zastosowaniu algorytmu Wattsa-Strogatza. Wyniki symulacji pokazują, że przy tej samej regule decyzyjnej odmienne struktury sieciowe mogą prowadzić do różnych poziomów deklarowanej frekwencji. Artykuł ma przede wszystkim charakter metodologiczny: pokazuje, w jaki sposób klasyczny model głosowania racjonalnego można zintegrować z podejściem sieciowym i modelowaniem agentowym, zachowując przejrzystość reguły decyzyjnej, a zarazem uwzględniając emergentne skutki interakcji między agentami.