Alfred Mele – dwie ekwiwokacje w dyskusji o słabości woli

Abstrakt

Artykuł stanowi omówienie dwóch ekwiwokacji istotnych dla analizy argumentacji Alfreda Melego w dyskusji o problemie słabości woli. Pierwsza, dotycząca pojęcia pragnienia (używanego albo w sensie ewaluacyjnym, albo motywacyjnym), pozwala amerykańskiemu filozofowi wykazać niepoprawność zarzutów wobec możliwości działania akratycznego. Druga, odnosząca się do pojęcia racjonalności (rozumianej albo jako opisywalność w kategoriach intencjonalnych, albo jako wewnętrzna spójność sprawcy), daje się zauważyć w samej argumentacji Melego. Ścisłe rozróżnienie obu dwuznaczności prowadzi do wniosku, że omawiana koncepcja nie jest podatna na zarzuty negujące możliwość działania ze słabej woli, ale też nie dostarcza wystarczających podstaw do uznania działań akratycznych za irracjonalne.