Zygmunta Wasilewskiego powrót na Kielecczyznę — „Pamiętnik Koła Kielczan” (1925–1938). Część 1

Abstrakt

Regionalizm to ruch społeczno-kulturalno-polityczny, który zaczął się kształtować u progu niepodległości Polski. Jego genezy należy się doszukiwać w ówczesnej sytuacji społeczno-gospodarczej i kulturalnej kraju. Różnice w tych trzech obszarach, wynikające z wcześniejszej przynależności ziem polskich do różnych państw zaborczych, po odzyskaniu niepodległości stanowiły poważną przeszkodę na drodze do rzeczywistego zjednoczenia państwa. Regionalizm miał wspierać proces integracji gospodarczej, społecznej i kulturalnej poszczególnych regionów. W ujęciu ekonomicznym promował rozwój kraju w oparciu o lokalne zasoby naturalne poszczególnych regionów. W sferze społecznej opowiadał się za pełną swobodą inicjatyw samorządu terytorialnego, w tym za możliwością wprowadzania „regionalnego” zróżnicowania przepisów prawnych. W aspekcie kulturalnym zakładał aktywizację lokalnego potencjału intelektualnego w służbie państwu. Tematem artykułu jest działalność Koła Kielczan — stowarzyszenia, którego celem było m.in. utrzymywanie łączności pomiędzy Kielczanami, rozproszonymi po całym kraju oraz promowanie wartości kulturowych regionu na forum ogólnopolskim. Koło wydawało periodyk pn. „Pamiętnik Koła Kielczan” — i jego charakterystyka, w odniesieniu do założeń regionalizmu kulturowego, przeprowadzona metodą jakościowej analizy treści jest celem niniejszego artykułu. Część pierwsza obejmuje charakterystykę ruchu regionalnego, opis działalności Koła Kielczan, założenia metodologiczne analizy oraz jakościową analizę treści artykułów zamieszczanych na łamach „Pamiętnika” z wykorzystaniem klucza kategoryzacyjnego, dla kategorii: opracowania.