Kontekst a nie paradoks, jak użytkownicy chronią swoją prywatność w świecie cyfrowym?

Abstrakt

W artykule skupiono się na znaczeniu kontekstu w procesie decyzyjnym dotyczącym prywatności w internecie. Dotychczasowe analizy opierały się przede wszystkim na koncepcjach paradoksu prywatności, cynizmu prywatności oraz samozarządzania prywatnością, które w różny sposób wyjaśniają napięcie między deklarowanym przywiązaniem jednostki do prywatności a jej rzeczywistymi działaniami. W tekście przedstawiono wyniki badania mającego na celu sprawdzenie, czy użytkownicy zachowują się paradoksalnie w kwestii ochrony prywatności. Badanie objęło sondaż przeprowadzony wśród polskich dorosłych regularnie korzystających z internetu. Na podstawie zebranych danych wykazano, że użytkownicy nie zachowują się paradoksalnie w odniesieniu do ochrony prywatności, lecz postępują zgodnie z ramami integralności kontekstowej. Z tego powodu należy analizować kwestię dzielenia się danymi w kontekście, w którym te decyzje są podejmowane. Wyniki jasno wskazują, że użytkownicy inaczej dzielą się różnymi rodzajami danych w różnych miejscach (administrator danych) i z różnymi odbiorcami. Ponadto istnieją techniki ochrony prywatności (między innymi rozszerzenia typu „nie śledź mnie”, VPN), które powodują, że dane przestają adekwatnie odzwierciedlać rzeczywistość. Wprowadzenie pojęcia kontekstu do analizy ochrony prywatności przez użytkowników nie eliminuje asymetrii władzy, a użytkownicy nie mają możliwości zrozumienia sytuacji społecznej, jeśli nie wiedzą lub nie rozumieją, w jakim celu zbierane są ich dane.