Nowy model reologiczny dla polimeru podatnego w spektrum temperatur uzyskany za pomocą sztucznych sieci neuronowych

Abstrakt

Polimery podatne stanowią ważny materiał wykorzystywany w budownictwie oraz inżynierii lądowej. Ich zastosowania obejmują często połączenia klejone elementów konstrukcyjnych, mogą być wykorzystane do wzmocnienia zabytkowych konstrukcji murowych w miejsce uszkodzonej zaprawy, a także jako warstwy łączące w zabezpieczeniach przeciwzderzeniowych budynków przy zagrożeniu trzesieniami ziemi, jak również jako składniki dylatacyjne. Podane przykłady nie wyczerpują oczywiście zakresu stosowalności rozważanego materiału w budownictwie, pokazują jednak, że w czasie pracy może być on poddany długotrwałym stałym obciążeniom (np. ciężar własny) oraz ekspozycji na podwyższone temperatury - np. bezpośrednie promieniowanie słoneczne na murowaną zabytkową elewację w gorącym klimacie lub obiekty specjalne, w których jest radiacja cieplna. Znajomość zachowania materiału poddanego obciążeniu długotrwałemu w podwyższonej temperaturze może być wykorzystana także do polepszenia ochrony pożarowej budowli. W artykule zaprezentowano badania służące opracowaniu modelu reologicznego dla polimeru podatnego PS SIKA oraz nowa propozycja takiego modelu. Zastosowano obliczenia z wykorzystaniem sztucznych sieci neuronowych, dla których dane uczące oraz dane kontrolne stanowiły wyniki eksperymentalne. Eksperymenty polegały na ściskaniu próbek walcowych o średnicy d = 27 mm i wysokości ℎ = 54 mm. Czas obciążania wynosił około 100 h, zastosowano warunki stałe temperatury {20, 40, 60, 80}° oraz stałe warunki naprezenia {0.5, 1.0, 2.0} MPa w 12 kombinacjach.