Wpływ modyfikacji termicznej i aktywacji kwasowej kaolinu z Jegłowej na możliwości aplikacji w przemyśle kosmetycznym

Abstrakt

Celem badań było otrzymanie mineralnego materiału ilastego o podwyższonych właściwościach sorpcyjnych, umożliwiających jego zastosowanie jako składnika aktywnego w formulacjach kosmetycznych. Próbki kaolinu pochodzące ze złoża Jegłowa zostały poddane modyfikacjom strukturalnym obejmującym: modyfikację termiczną w temperaturach 300°C, 600°C i 900°C oraz aktywację kwasową z zastosowaniem 4 M HCl. Uzyskane materiały poddano ocenie czystości mikrobiologicznej zgodnie z wymaganiami międzynarodowej normy ISO/DIS 17516. Określono zmiany w składzie mineralnym (XRD, TA), powierzchni właściwej, strukturze porowatej oraz potencjale sorpcyjnym (porozymetria gazowa, SEM), co pozwoliło na ocenę wpływu rodzaju modyfikacji na właściwości funkcjonalne kaolinu. Modyfikacja termiczna w 600°C spowodowała procesy dekompozycji termicznej. Zmiany te skutkowały redukcją uporządkowania strukturalnego minerału oraz zmniejszeniem powierzchni właściwej, co ograniczało jego potencjał sorpcyjny. Aktywacja kwasowa doprowadziła do znacznego zwiększenia powierzchni właściwej kaolinu, co jest korzystne dla procesów sorpcyjnych zachodzących w kontakcie epidermy ze zmodyfikowanym surowcem ilastym.

Wyniki analizy czystości mikrobiologicznej wykazały, że próbki kaolinu niemodyfikowanego nie spełniały wymagań określonych w normie PN-EN ISO 17516. Wysoki poziom czystości mikrobiologicznej uzyskano jedynie w przypadku próbek materiału modyfikowanego, zarówno termicznie, jak i kwasowo. Na tej podstawie stwierdzono, że kaolin Jegłowa w postaci niemodyfikowanej może być stosowany w formulacjach kosmetycznych wyłącznie w połączeniu ze środkami przeciwdrobnoustrojowymi, które zapewniają spełnienie wymagań dotyczących jakości mikrobiologicznej produktu końcowego.