Praktyki mobilizacji emocjonalnej. O zmaganiach z emocjami w komunikacji cyfrowej

Abstrakt

Przedmiotem analizy w tym eseju są procesy mobilizacji emocjonalnej zachodzące w komunikacji cyfrowej. Zaproponowano, by spojrzeć na emocje nie jak na stany przeżywane przez ludzi, lecz szerzej, jak na praktyki społeczne: zarówno działania włączające nasze odczuwanie emocji, jak również praktyki prowadzące do ich uspołecznienia. W takim ujęciu emocje przestają być własnością pojedynczego człowieka, a stają się kwestią społeczną – określonym, realizowanym przez daną zbiorowość wzorem reagowania i adaptacji, zasobem symbolicznym umożliwiającym wytworzenie społecznie istotnego i podzielanego doświadczenia. Sfomułowano tezę, że ucyfrowienie komunikacji doprowadziło do zwielokrotnienia i zróżnicowania emocji jako praktyk. W rezultacie przestrzeń komunikacji cyfrowej staje się areną ścierania się różnorodnych praktyk emocjonalnych, wprzęgniętych w zmagania o widzialność i zaangażowanie. Postawiono pytania o narzędzia i przebieg procesu mobilizowania emocjonalnego w sieci, a także o społeczne następstwa nasycenia przestrzeni komunikacji cyfrowej praktykami tego typu.